Eind augustus, einde van de winter (of zomer in Nederland), voor mij het einde bij The Big Issue en daarmee het einde van deze twee wekelijkse column. De vriendelijkste, meest open en naar mijn mening mooiste stad van Zuid-Afrika laat ik achter me; Kaapstad. Een rondreis door zuidelijk Afrika ligt echter vanaf volgende week op me te wachten en mijn opgedane kennis zal zeker van pas komen in Namibie, Zambia, Malawi, Mozambique, Swaziland en Lesotho. En begin november weer in Nederland.

Als het meest westerse land van het Afrikaanse continent is Zuid-Afrika geen directe weerspiegeling van het Afrika waar de meeste het eerst aan denken. Maar ondanks de overeenkomsten met Europa en de Verenigde Staten heeft Zuid-Afrika de voordelen van de Afrikaanse mentaliteit weten te behouden. Op overheidsinstellingen na is de bureaucratie nihil, stress alleen voor de mensen die het zichzelf aandoen en verkeersregels er alleen om flink gebogen en vaker gebroken te worden. Er worden van muggen zelden olifanten gemaakt en problemen zijn hier serieuze kwesties van leven of dood. Niet zeuren om het zeuren, waar Nederlanders zo goed in zijn.

Een half jaar doorbrengen in Kaapstad zorgt ervoor dat je Nederland gaat waarderen voor het feit dat alles, van gezondheidszorg tot openbaar vervoer, goed geregeld is. Daarnaast laten zes maanden in Zuid-Afrika je ook verlangen naar een Nederland met wat minder regeltjes, minder agenda’s en meer vrijheid. En ondanks alle voordelen van wonen in Almere, kan je er niet wakker worden met uitzicht op de Tafelberg. Onvergetelijk.

(Deze column is eerder verschenen in de Almere Vandaag van zaterdag 30 augustus)