Hoe vaak loopt u wel niet over straat in Almere, komt u een bekende tegen en het enige wat u doet is even kort groeten of zwaaien? Of hoe goed kent u de persoon achter de toonbank van de winkel waar u altijd uw boodschappen doet? Ondanks het feit dat we met zijn allen iedere dag zovaak dezelfde mensen zien, kennen we ze amper. In Kaapstad is dat wel anders. Daar ontkom je niet aan een (gezellig) praatje, een discussie of zelfs een levensverhaal. Zowel van vrienden als van wildvreemden.

De eerste twee werkwerken bij The Big Issue zijn inmiddels achter de rug en mijn verblijf in Zuid-Afrika begint nu enige regelmaat en structuur te krijgen. Met dit enigszins vaste tijdschema is het tegenkomen van dezelfde mensen daarom onvermijdelijk. De securityguard van mijn appartement –“Noem me maar Johnny�- uit Congo, de nachtelijke parkeerwachter die samen met zijn vrouw onder een boom in het park slaapt of het straatschoffie wie altijd op de hoek hangt; ze kennen allemaal je naam (uitspreken is een tweede), weten welke auto je rijdt en herinneren zich alles.

Veelal lijden deze ontmoetingen tot het uitdelen van wat ‘spare change’, maar veel belangrijker zijn de intrigerende gesprekken. Hierdoor leer je het échte leven van de Capetonians kennen, leer je de stad doorgronden en weet je wat er speelt op straat. Het maakt je ‘streetwise’ en de meeste beschouwen je na een goed gesprek eerder als vriend dan als toevallige voorbijganger. Van wildvreemde naar vriend door enkel interesse te tonen, geen hoge prijs.

(Eerder verschenen in de Almere Vandaag van zaterdag 15 maart 2008)

RSS feed voor comments op dit bericht.
TrackBack URI